Η κατάσταση φαίνεται τραγική, καθώς το ισχυρό φίδι σφίγγει τις πτυχές του με ακρίβεια που δεν συγχωρεί το παραμικρό λάθος. Η λέαινα περιφέρεται γύρω από τον αντίπαλο, βγάζοντας βαθιά, γαργαλιστικά μουγκρίσματα, αλλά ο πύθωνας παραμένει ατάραχος, με το κεφάλι του ψηλά να παρακολουθεί κάθε κίνηση του αρπακτικού.
Αυτή δεν είναι μια απλή σύγκρουση δυνάμεων, αλλά μια ψυχολογική μάχη όπου το στοίχημα είναι η ζωή του νεογέννητου, ενώ ο χρόνος ανηλεώς τρέχει, μειώνοντας τις πιθανότητες διάσωσης.
Στη στιγμή της μεγαλύτερης έντασης, όταν φάνηκε ότι το λιοντάρι δεν έχει πλέον καμία ελπίδα απελευθέρωσης, στον ορίζοντα εμφανίζεται υποστήριξη. Μια άλλη ενήλικη λέαινα, προσελκυόμενη από τους ήχους της μάχης και το ένστικτο του κοπαδιού, ενώνεται στην αντιπαράθεση χωρίς περιττές ενδείξεις, αναλαμβάνοντας αμέσως το ρόλο της σε αυτό το πρόχειρο σχέδιο διάσωσης.
Οι δύο θηλυκές συνεργάζονται με έναν σχεδόν τηλεπαθητικό τρόπο, εναλλάσσοντας την προσοχή του φιδιού και προσπαθώντας να χαλαρώσουν την σιδερένια αγκαλιά του, αναγκάζοντας το φίδι να μοιράσει την προσοχή του σε δύο μέτωπα.
Ο πύθωνας, παρά την αυξανόμενη πίεση από τις δύο ισχυρές λέαινες, δείχνει εκπληκτική αντοχή και δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει τη λεία του.
Το σώμα του αντιδρά σε κάθε επίθεση και από τις δύο πλευρές, προσπαθώντας να διατηρήσει τον έλεγχο της κατάστασης, ενώ οι λέαινες γίνονται όλο και πιο επιθετικές, ρισκάροντας τη δική τους ασφάλεια, απλά για να φτάσουν στο στόμα του φιδιού.
Η ατμόσφαιρα βαραίνει από τη σκόνη που σηκώνεται από τα πόδια των ζώων και ο βρυχηθμός των λεαινών αναμειγνύεται με το συριγμό του φιδιού, δημιουργώντας μια κακοφωνία ήχων χαρακτηριστική μιας μάχης μέχρι θανάτου.
Σύντομα, στην μάχη συμμετέχουν και άλλα μέλη του κοπαδιού, δημιουργώντας έναν σφιχτό κύκλο γύρω από τον τόπο της τραγωδίας, που τελικά στερεί από τον πύθωνα κάθε δρόμο διαφυγής.
Από τέσσερις πλευρές πλησιάζουν ισχυρά πόδια με αιχμηρά νύχια, και κάθε νέα προσπάθεια επίθεσης γίνεται πιο συγχρονισμένη, αναγκάζοντας το φίδι να περάσει στην άμυνα.
Αν και το φίδι κρατά ακόμα το λιοντάρι, φαίνεται ότι οι δυνάμεις του εξασθενούν υπό την πίεση της υπεροχής των αντιπάλων, που δεν θα εγκαταλείψουν μέχρι να απελευθερωθεί το αίμα τους.
Στην κρίσιμη φάση της σύγκρουσης, η κατάσταση του μικρού λιονταριού επιδεινώνεται ορατά, προκαλώντας οργή στις ενήλικες λέαινες, που σταματούν να νοιάζονται για τη δική τους προσοχή.
Οι κινήσεις του μικρού γίνονται όλο και πιο αργές και η έκκλησή του για βοήθεια σιγεί, κάτι που υποδηλώνει ότι ο πύθωνας έχει αρχίσει να περιορίζει όχι μόνο την αναπνοή αλλά και την κυκλοφορία του αίματος στο εύθραυστο σώμα του.
Είναι τότε που πραγματοποιείται η αποφασιστική επίθεση ολόκληρου του κοπαδιού, που με ανεπανάληπτη αγριότητα ρίχνεται στα πλοκάμια του φιδιού, προσπαθώντας απεγνωσμένα να σπάσει την αγκαλιά του και να επαναφέρει τη ζωή στο νεότερο μέλος τους.
